Henriette en Jan

Vastenaovend 2022 27, 28 februari en 1 maart

"Hoe een als poes verkleedde Henriëtte haar kater wist te vinden..."

 

Kopie van 12. Jan & Henriëtte

 

Naam:  Henriëtte Geurts en Jan Beterams

Leeftijd: 67 jaar & 66 jaar 

Woonplaats: Horst

Liefde ontstaan op : Carnaval 1993

 

 

 

 

 

 

Waar hebben jullie elkaar ontmoet?


Henriëtte vertelt: We hebben elkaar ontmoet bij de vriendenkring in Venray. Sinds 1991 voegde ik mij bij deze vriendengroep en in die zomer trouwde een goede vriend van Jan met een vriendin van mij in Oostrum. Jan was leerkracht op een basisschool in R’dam (Rotjeknor) en kwam met de trein op het station Oostrum aan. Daar zag ik hem voor de 1e keer. ’s Avonds voerde hij met de vriendengroep de meneer Kaktus Show op voor het bruidspaar. Hier was ik nog niet bij. En …… Jan speelde meneer Kaktus in de blauw geruite pyjama.

Ik was dus single, maar écht niet alleen. Met een grote, lieve familie en eveneens een grote, leuke vriendenkring en fijne collega’s uit verschillende plaatsen in en rondom Horst vond ik mijn eigen weg. Zo ook bij de vriendenkring uit Venray van het Piëlhazenriek. Jan, nog wel steeds een échte Piëlhaas, zag je niet zo vaak in Limburg. Om de twee weken was hij in Venray, omdat hij toen mantelzorger was van zijn moeder en onder andere boodschappen deed. Met Oud en Nieuw was hij de laatste jaren bij de vriendengroep. Ook met Carnaval kwam hij steevast elk jaar naar Limburg.

 

Wat is de invloed van carnaval geweest op het overspringen van de vonk?


Ikzelf vierde destijds altijd carnaval op zondag in Horst en op Carnavalsmaandag in Venray. Ook vierde ik Carnaval in Venlo met weer andere vrienden (o.a. een collega van basisschool Weisterbeek). We gingen we daar vaker naar het Motteballebal, altijd joeksig verkleed! In dat jaar (1992) waren we met ons team van de Weisterbeek met z’n allen verkleed als POES. Leuk om naar Venlo te gaan met deze outfit. Ik had deze tekst op een bierviltje omhangen; “Ik zoek mijn kater”, natuurlijk in het dialect. Veul lol en plezeer gehad, maar geen enkele kater bleef aan mij plakken.

Het jaar erna ging ik in hetzelfde kostuum naar Venray en stonden we in de feesttent op het Schouwburgplein gezellig bij elkaar. Maar op een gegeven moment wilde ik wel een rondje gaan lopen in de tent en vroeg ik spontaan aan Jan; “Ga je mee om mijn kater te zoeken?”

Dit was een spontane actie! Er was verder nog niets tussen ons. Jan kende verschillende andere mensen uit de zaal en hierdoor leerde ik hem beter kennen. Ook bij onze kroegentocht in Venray o.a. bij “De Bonte Koe” hebben we ons kostelijk geamuseerd en veel samen gelachen.

Het werd die dag een fantastische Vastenoavend in het Land van de Piëlhaas. Alles overdenkend de dag erna moest ik bekennen, dat dit toch wel voor een groot gedeelte door Jan gekomen was. Van het een komt het ander; totdat we een afspraak maakten in de Kasteeltuinen. Zonder dat de Venrayse vriendenkring hiervan op de hoogte was!.

Het plekje waar we samen gepraat hebben, ziet er nu anders uit vanwege een verbouwing in de Kasteeltuinen. Tot op heden heb ik nog steeds een seizoenkaart van de Kasteeltuinen!

Er werden meerdere afspraken gemaakt (nog steeds in het geheim) totdat we elkaar beter kenden en het “AAN” was!

Zouden jullie zonder carnaval ook bij elkaar gekomen zijn, zo niet wat had je dan gemist?


Door carnaval heb ik Jan beter leren kennen. Hoe het anders verlopen zou zijn, kan ik  natuurlijk niet zeggen. Of de vonk op een ander tijdstip overgesprongen zou zijn? Ik koester steeds meer herinneringen, vooral deze carnavalsmaandag en dat is af en toe op Valentijnsdag. (heel toepasselijk)

 

Foto 3 voor op social media Henriette en Jan.png.jpg

De invloed van carnaval op onze relatie is… ?


Dat we vooral een romantische band met de Horster en de Venrayse carnaval hebben gekregen. Toen we met basisschool “Weisterbeek” in 1995 met z’n allen kabouter waren, zijn we zondags in Horst met een grote vriendengroep als Sneeuwwitje en de zeven dwergen lol gaan maken in de bomvolle Mèrthal. Natuurlijk was Jan hierbij.

Later zijn we na de optocht vaak naar Cambrinus gegaan, waar we (op die leeftijd) rustiger “carnaval” vierden.

Weer later in 2003 (allebei krokusvakantie met Carnaval) ben ik samen met Jan op 49-jarige leeftijd voor het eerst gaan skiën en hebben we het ski-virus te pakken gekregen. We pakten wel de voorbals mee, maar met Carnaval zelf gingen we met een grote vriendenclub (ook van boven de rivieren) naar een skiparadijs in Europa.

Sinds we beiden gepensioneerd zijn, hoeven we niet meer in het drukke Carnavalsseizoen te gaan en pikken we als vanouds de optochten van Horst en Venray mee. De voorbals zijn gebleven…… o.a. de liedjesavonden en de zittingsavonden/middagen, het uitkomen van de KLOS in Horst en Circus Mök in Venray. Ook het LVK wordt nog steeds gevolgd. Helaas gooit Corona nu roet in het eten; zowel wat Carnaval en skiën betreft. Maar er komen weer betere tijden…….

Henriette en Jan4Carnaval zorgde er ook voor dat we 6 jaar een lat-relatie hebben gehad. Misschien hadden we in 1985 een vooruitziende blik, alsof we in een glazen bol konden kijken. In dat jaar wonnen we de 1e prijs in de optocht in Horst met 8 sneeuwpoppen op een lange ski (veel lol gehad met oefenen), terwijl er veel  sneeuw lag en achterop de laatste sneeuwpop een bordje met de tekst pronkte;” We hebben een lat-relatie”! Wie had toen gedacht dat dit werkelijkheid zou worden.

In 1999 kreeg Jan een vaste baan in Broekhuizenvorst op basisschool “de Schakel” en gingen wij in Horst samenwonen. Met vele mooie herinneringen aan de voorbije jaren.

 

Wat is jullie meest romantische diner tijdens Carnaval?


Of je het romantisch kunt noemen, weet ik niet. Maar toen we naar Cambrinus gingen, gingen we vaak samen met familieleden eten o.a. bij toen nog “de Oude Lind” en ook wel eens bij het Boscafé. Heerlijk rustig en gezellig.

Toen we 5 jaar samen waren, hebben we een groot feest gehouden en had onze familie een grote verrassing; “WE WERDEN IN DE ONECHT VERBONDEN”  met aan onze zijde onze moeders, die getuigen waren; een romantische gebeurtenis…

 

Hoe reageerde jouw omgeving op de verkering?


Heel leuk en er zijn anekdotes genoeg te vertellen, maar dat maakt dit verhaal te lang.

Eentje zal ik eruit lichten; toen onze goede vrienden het 25-jarig huwelijksfeest in 2016 vierden, hebben we de meneer Kaktus Show weer opgevoerd. Maar inmiddels met hun dochter en zoon erbij! Zij hielden dit ook geheim, zodat dit weer een volkomen verrassing was voor het zilveren bruidspaar.  

Wat is het uiterste wat je hebt gedaan om de ander te veroveren?

Contact zoeken met Jan, maar omdat hij in Rotterdam woonde, was dat natuurlijk moeilijker.

Maar het is gelukt en we zijn nog steeds gelukkig samen. Al bijna 28 jaar.

Jullie zijn ervaringsdeskundige, hebben jullie nog tips voor een vrijgezel of iemand met een geheime liefde?

Volg je hart…