Joyce en Bart

Vastenaovend 2022 27, 28 februari en 1 maart

“Neet de prins op het witte paerd maar de preens op de Preensenwagen”

 

9.Bart & Joyce

 

Naam:  Bart Joosten en Joyce Joosten-Deckers

Leeftijd: 37 jaar & 39 jaar

Leeftijd toen: 17 jaar en 20 jaar 

Woonplaats: Horst

Liefde ontstaan op : Februari 2001

 

 

 

 

 

 

Waar hebben jullie elkaar ontmoet


Joyce: "We bouwden allebei mee aan de Carnavalswagen van de Jeugdprins. De vonk is eigenlijk overgeslagen op het wagenbouwfeestje, die beruchte feestjes bij Wiel Cox. Daar hebben we elkaar écht leren kennen." 
Bart: "het jaar dat ik jeugdprins was hebben we elkaar leren kennen. De wagenbouwers, die toen de wagen bouwden, waren eigenlijk de vrienden van Joyce. Dat waren Johan Clabbers, Roel Martens en die jongens allemaal. Ik was toen 17 en zat bij Jong Nederland in het laatste jaar. Met een paar man zijn we toen mee gaan bouwen. Ik zelf en Gé Wijnands, hij was toen ook mijn adjudant. Het leuke achteraf was, dat wij werden gevraagd als trio en dat we dus onze eigen wagen aan het bouwen waren. En iedereen dacht ‘dat zal toch wel niet gebeuren’ dus dat was wel ruig."

 

Dus de vonk overgeslagen met het Wagenbouwfeest en met toen nog de hele carnaval voor je?


Joyce: "ja, wij waren altijd heel vroeg thuis zeg maar, maar dan de dag erna vroeg. Wij zagen het geregeld licht worden. Bart moest dan de dag erna vaak vroeg aantreden als jeugdprins en had toen regelmatig kleine oogjes." 
Bart: "ze is niet gevallen op de prins op het witte paard, maar de prins op de prinsenwagen."

 

Dus je was ook meteen bijna Prinses?


Joyce: "Ik ben inderdaad één dag mee geweest als prinses."
Bart:  "Dat is de schuld van Johan Hoeijmakers en Peter Derix, die waren toen ceremoniemeester en vorst. Johan is een neef van Joyce, zodoende ging het balletje rollen. Johan vond dat er dan ook wel een prinses mee kon." 
Joyce: "Ik kan me toen nog heel goed herinneren dat we samen naar de Vlies gingen."

Waar werd de wagen eigenlijk gebouwd?


Joyce: "We bouwden bij Jos Houwen in Melderslo. We hebben dat jaar die houten saloon gebouwd voor Bart en omdat Bart zelf mee bouwde hadden we zoiets van ‘we moeten er toch iets speciaal doen wat hij niet weet’. Hij mocht namelijk niet meer bij de wagen komen toen hij eenmaal uit was als Jeugdprins. Samen met Ruud Christiaans heb ik toen op een zaterdag die hele saloon tot blaren op hand toe geverfd." 

 

Zouden jullie elkaar zonder de Carnaval ook tegen zijn gekomen?


Joyce: "Dat is een hele goede vraag.." 
Bart: "Geen idee."
 

Dus jullie kenden elkaar nog niet buiten de wagenbouw?


Joyce: "Ja, we zaten allebei bij Jong Nederland, maar ik was toen leider en Bart was nog lid, dus niet op die manier. Misschien hadden we elkaar uiteindelijk wel ontmoet, maar dan had het wat langer had geduurd. Ik vind het een hele moeilijke vraag..." 

 

Hebben jullie een bepaald carnavalslied waar jullie speciale herinneringen aan hebben?


Bart: "Een specifiek Carnavalsnummer waarvan we zeggen ‘Dat is ons nummer’ nee, niet echt. Als het maar Horster Carnavalsnummers zijn of de bekendere Limburgse nummers. Ik vind zelf de echt oudere Horster nummers wel mooi. Maar een specifiek nummer hebben we eigenlijk niet." 
Joyce: "Ik weet wel dat het eerste nummer dat wij onze Daan hebben geleerd “N Dreumel is ’n Drutje” is. Dat kon onze Daan toen heel schattig zingen."
Bart: "Ja, “Dreumel Drutje, Dreumel Drutje” zong hij dan." 

 

En vast ook de enige van zijn leeftijd die dat nummer kende?


Joyce: "haha ja."
Bart: "Volgens mij was hij ook een van de enige die dag in de Merthal was, die zo klein en zo jong was."
 

Welk Carnavalsmoment is jullie speciaal bijgebleven?


Bart: "Het enige wat ik kan verzinnen is dat ik geen moment wil missen, van het begin tot het einde. Ik vind de dinsdagavond ook altijd wel heel mooi, met het afsluiten van de Carnaval bij Liesbeth. Dat vind ik wel een van de mooie momenten van Carnaval, dat je dat met z’n allen kunt afsluiten.
Wat ik ook leuk vind is dat de kinderen mee gaan en mee doen. Zij willen ook allebei heel graag Carnaval vieren." 
Joyce: “Iets met paplepel of zo.. haha”

 

Hebben jullie traditiegetrouw een bepaald soort eten, of een plek waar jullie gaan eten dat niet kan ontbreken tijdens de Carnaval?


Joyce: "Ieder jaar hebben we hetzelfde Carnavalsmenu. Ik heb altijd hier thuis de aanrecht vol staan. Ik schmink heel veel met carnaval. De mensen die komen om geschmikt te worden, pakken zich iets. Bart, vergeet altijd te eten met de Carnaval." 
Bart: "Wij eten eigenlijk nooit samen met Carnaval." 
Joyce: "ja erg he! 

Wat romantisch!" 

Bart: "Ja, romantisch hè, haha. Tja, we hebben zo’n vol programma. Ik heb altijd wel wat met de Jeugdcarnaval, of de Ald Preense en dinsdag is ‘t Kistje, dus dan ben ik ook weer vroeg weg. Dan is het meestal eten in een of andere tent, net wat je tegenkomt. Maar gewoon altijd hier thuis een goede bodem leggen, wat Joyce zegt." 

Joyce: "Ja, ik haal altijd “kerboet” voor Bart, dat is ook liefde hé! Haha." 
Bart: "Voor de zondagochtend, dan kan ik het lang volhouden."
Joyce: "Dan heb ik er misschien wat aan, haha. Ja, en meestal dinsdagavond als we naar huis gaan, dan pakken we ons een loempia en sluiten we het samen af." 
Bart: "Op de blote voeten naar huis, want de voeten doen dan pijn."

 

Wat is het uiterste wat je hebt gedaan om de ander te veroveren?

 

Joyce: "Poeh, dat is een moeilijke vraag! Ik weet alleen dat ik te kakken ben gezet bij mijn familie. Johan, mijn neef, was toen ceremoniemeester en die had aan ons mam gevraagd ‘Hoe laat was Joyce vrijdagavond eigenlijk thuis?’ en ons mam zei ‘Vrijdagavond? Je kan beter zeggen zaterdagochtend’. Volgens mij was ik echt rond een uur of 4 uur half 5 thuis, dus Johan zei tegen mam ‘Ja, dat feestje was toch echt om 1 uur afgelopen, dus moet je maar eens vragen of we een leuke nieuwe jeugdprins hebben!’.  En toen zat ik dus zondagochtend bij de familie en werd me dat fijn even gevraagd. Zo werd ik te kakken gezet bij de familie." 

 

Bart: "Wat ik nog wel weet, heel typisch. We hadden dan tot 10 uur ’s avonds ons programma gehad, daarna kon je zelf je gang gaan. Het is dan toch typisch dat je altijd in dezelfde kroeg of op dezelfde plek als de ander uit komt. Heel toevallig of gewoon opgezocht." 
Joyce: "Ja, dat denk ik wel, onbewust bewust elkaar opzoeken." 
Bart: "Toentertijd, was de Shuffle nog een plaats waar je nog naar toe ging." 
Joyce: "ja, maar toch voornamelijk de serre bij Liesbeth! Daar was het feestje altijd. Toen had je nog dat iedereen op het plein zat tot 4 uur ofzo. Daar bij de kiosk zat gewoon iedereen, dat was altijd kei gezellig! Ik weet niet wat de jeugd tegenwoordig doet, maar daar hingen wij toen allemaal."

 

Jullie zijn ervaringsdeskundige, hebben jullie nog tips voor een vrijgezel of iemand met een geheime liefde?


Joyce: "Wachten tot 2022 dat het weer Carnaval is! "
Bart: "Je kunt wel gaan zoeken maar dat helpt toch niet, loop je dadelijk iemand tegen het lijf die je Corona overbrengt. Daar kun je blij mee zijn, ‘dan hedde wat’."

Joyce: "ik denk altijd, als je het moeilijk vindt om contact te maken, dat je juist met Carnaval wat meer over je verlegenheid en dat soort dingen heen kunt stappen, als je geschminkt bent en je hebt wat alcohol in je bloed. Dan durf je wel makkelijker iemand te benaderen. Dan moet je wel hopen dat diegene de volgende dag dezelfde oufit aan heeft, anders wordt het wel erg lastig, ha-ha." 
Bart: “ja dan kriegde wer, ik zeej ow wal zitten maar gej zit mej ni staon."

Hoe reageerde jullie omgeving op jullie relatie? 


Joyce: "wat wel heel grappig is, die zaterdagavond dat de prins uitkwam. Dat was nog in de jaren dat je zitplekken had. Ik was samen met mijn vriendin, onder het motto ‘lang leve vrijgezel’ en hartstikke teut stonden we op een tafel. We hebben daar keihard op staan dansen, toen zijn we daar vanaf gevallen (gelukkig niks aan de hand). Toen hebben twee vrouwen ons heel lieftallig opgeraapt. Achteraf  bleek dat de moeder van Bart te zijn. Dat was wel grappig. 

De dag erna kwam Bart uit als Jeugdprins. Ik had natuurlijk een flinke kater, maarja hé, we stonden er weer. Het is achteraf wel grappig dat je dan bij je toekomstige schoonmoeder, dronken van de tafel valt." 

Kon je schoonmoeder zich dat achteraf herinneren?

Joyce: "dat weet ik eigenlijk helemaal niet, haha." 

 

Hebben jullie nog iets aan jullie liefdesverhaal toe te voegen?


Bart: "eigenlijk niet, alleen dat we volgend jaar Carnaval precies 12,5 jaar getrouwd zijn." 
Joyce: "ja dat is wel toevallig, reden voor een feestje! Ja, en daardoor zijn we natuurlijk beide bij de Jeugdcarnaval blijven plakken en we zitten er nog steeds."

En twee leuke kinderen uit voort gekomen! 

 

Joyce: "ook dat nog, een liedjeszanger en een dansmarietje."