Truus en Peter

Vastenaovend 2022 27, 28 februari en 1 maart

 

"Àchter in de zaal zaote en paar megjes hiël demonstratief op de groond, pubers. Iën daorvan durfde hárdop te zeggen: ‘Waat enne zàk vaan enne preens’. Toen kende ze meej nag ni. Now zien we 44 jaor getrouwd"

 

8. Peter & Truus

 

Naam:  Truus en Peter Surminski

Leeftijd: 65 jaar & 70 jaar 

Leeftijd - toen: 14 jaar & 18 jaar 

Woonplaats: Blitterswijck, maar ik praot nag aaltied Hôrster.

Liefde ontstaan op : 1969

 

 

 

 

 

 

De liefde is ontstaan na de Carnaval van … 

Peter-truus-2Truus: "Na de Carnaval van 1969! Het was een jaar met heel veel sneeuw. Het lied  ‘Kiele Kiele, mini boere Kiele” van Toon Hermans was toen populair.
Het was tijdens het uitkomen van Preens Peter II, de 11e Jeugdprins van de Jeugdcarnaval. Ik zat achter in de zaal en zag eigenlijk bijna niks. Maar ik wilde gewoon even stoer doen, dus ik zei ‘Wat is dat enne zak van enne preens’."

Peter: "En ik zag jou helemaal niet zitten; letterlijk en figuurlijk. Maar achteraf hebben we er wel om gelachen. En nu zijn we 44 jaar getrouwd." 

 

WAAR HEBBEN JULLIE ELKAAR ONTMOET?  

Peter: "Vroeger zat ik bij de Heat, een muziekbandje uit Horst en ik regelde alle optredens. Toen we moesten spelen in America werd me gevraagd of ik met de brommer wilde gaan, want er moesten een paar meisjes mee. Ik kreeg Truus achterop de brommer. Dat was het moment dat we het eerste kusje hebben uitgewisseld. Daarna is het nog wel een paar keer aan en uit geweest, maar uiteindelijk kennen we elkaar al meer dan 50 jaar."

 En jullie zitten er nog!

Truus: "Ja, we zitten er no en ik ben ‘m nag  lang ni muuj! Nae nae."
Peter: "De Carnaval erna was het helaas ook uit en toen waren we bij het Carnavalsbal in de Vlies. Toen kwam een vriendin van Truus naar mij toe en vroeg ‘Zou je nog een keer met Truus willen dansen? Ze zou het zo fijn vinden als je nog een keer met haar ging dansen’. Nou ja, die ene keer wil ik dat wel doen, maar toen had die vriendin ondertussen tegen Truus gezegd: ‘Peter komt je dadelijk halen om te dansen want hij wil het weer goed maken’. Dus ik ging Truus halen en zij dacht dat het weer aan was en ik dacht ‘Die ene dans kan geen kwaad’. Maar toen is het wel weer aan gebleven."

 

 

En samen dus ook een liefde voor de Carnaval, vieren jullie het nog steeds?


Peter: "Nee, de laatste jaren niet meer, maar we hebben nog wel een paar keer flink de kantjes geraakt. We waren nog best wel actief geweest in het carnavalsleven, ook hier in het dorp. Zo hebben we nog een aantal keer met de optocht mee gedaan en wat prijzen gewonnen."

Truus: "Dat was kei leuk, maar dat was vooral toen de kinderen klein waren. Dat was kei gezellig!"
Peter: "En de Hôrster Carnaval?  Ik heb het al die jaren helemaal los gelaten tot vorig jaar. Toen ben ik weer voor het eerst bij Anja van de Smid geweest en dat was de eerste ontmoeting weer met de ald jeugdprinsen. Dat was heel leuk. Nu ben ik er weer kapot van!"

 

Hebben jullie een Carnavalslied waar jullie speciale herinneringen aan hebben?


Truus: "Allemaal die Hôrster carnavalsliedjes van die tijd ken ik nog. “Kom in mien ermkes” bijvoorbeeld, of “Ozze Lei” of “Wazif Wielke”. Maar ik hield me niet bezig met wie dat zong, gewoon lekker meezingen. Of ‘Opa ziene sik stiet in de fik’ of ‘de Moelbearenbos’, daar hebben we ook veel lol mee gehad. Er ging ook een carnavals-yel rond: “Soep,soep,soep, balle,balle,balle, hoi,hoi,hoi”. En dat dan steeds sneller…..
Met z’n allen bij Cox Jeu, dat is waar Passi nu zit. De yel veranderde dan al gauw in: “Zoep,zoep,zoep, balle,….”"


Peter: "En dan had je in de Herstraat ook nog een paar cafés zitten, Martien - ‘De Americaanse Poort’ en dan een stukje verder ‘zaal Oranje’ dat was Keijsers Theike’ en ‘Cox Wiel’. Bij het zwembad zat Hesen Bertje die noemde we altijd ‘Besen Hertje’. Toen had je veel meer kroegen dan nu. Je ging veel meer ‘hossend’ over de straat er werd veel meer buiten gefeest en gedanst. Oh man, we konden echt kroegentocht houden, dat was heerlijk! Toen kreeg je je zakgeld gemakkelijk op."

 

Welk Carnavalsmoment is jullie bijgebleven?


Truus: "Vooral optochten met z’n allen. Als je met de optocht mee deed vond ik het direct daarna altijd zo leuk. Dat zijn voor mij de leukste momenten. Je hebt je uitgeleefd en het leuk gehad met de optocht. Dat heb ik nog steeds altijd als ik naar de optocht in Horst ga kijken. Dan denk ik altijd: “oh wat is dat leuk als je meedoet”. Dat is toch heerlijk, meedoen en dan daarna lekker de kroeg in."

Wat was jullie meest romantische diner tijdens de Carnaval? 

Peter: "De keuze was toen nog niet zo groot. Er waren een paar cafetaria. Bij Joosten Wiel, dat was later Calypso. Dat was een frietkraam midden in Horst, waar nu Het Proeflokaal zit. Dat was de ‘place to be’ want daar kon je tenminste zitten. Bij de andere cafetaria moest je staan. Ze hadden daar ook speciale friet, namelijk friet van puree. Perfecte even lange frietjes. Dat was best lekkere friet van puree. Dat was de ontmoetingsplaats van heel Horst."

Truus: "Daar kon je ook bier krijgen. Volgens mij heb ik daar mijn eerste Pilske gehad."

Peter: "Je moet je voorstellen dat de Carnaval toen nog helemaal niet zo uitgebreid en opgepimpt als nu was. Toen had iedereen gewoon wat oude snammkels uit de kast gehaald en dat was het dan.  Wat is het uiterste wat een van jullie heeft gedaan om de ander te veroveren? We hebben er lang over nagedacht maar we kunnen niks verzinnen. Als je je gewoon aan elkaar overgeeft, dan valt er niks te veroveren. Toch?"

 

Het gekkengetal 11 


Peter: "Recent hebben ze gevraagd of ik mijn onderscheiding nog had. Helaas ben ik die ooit ergens kwijt geraakt, maar toch ben ik nog eens gaan zoeken. Ik heb namelijk een doos waar ik allerlei belangrijke dingen uit mijn leven in bewaar. Toen kwam ik op gegeven moment een klein doosje tegen, waar allemaal kleine dingetjes in zaten. Daar kwam ik ook mijn trouwring weer tegen. Die ben ik 22 jaar kwijt geweest, 2 x 11 jaar dus. We waren er beiden van overtuigd ‘die ring vinden we nooit meer terug, die is gewoon weg’. En toch, bij het zoeken naar een prinsen-onderscheiding gebeurt zoiets. D’n Dreumel laat mij dus niet met rust. En ik ben zelfs nog de onderscheiding van de grote prins (Cor Koster) tegen gekomen. 

En dat van een 1x11-de jeugdpreens in het jaar dat hij nu 4x 11 jaar getrouwd is. Ik word gek van die elf. Maar wel plezierig gek….."